Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Σαμοθράκη από οικογένεια «λαϊκών» μουσικών συμμετείχα στα μουσικά και χορευτικά δρώμενα και τις τελετές, αρχικά παρακολουθώντας τους οργανοπαίκτες και τους χορευτές, και αργότερα

Στην παρούσα έρευνα επιχειρούμε να προσεγγίσουμε τον μουσικοχορευτικό πολιτισμό στη Σαμοθράκη κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα έως σήμερα. Η προσπάθεια κατανόησης του μουσικού λαϊκού πολιτισμού στην κοινωνία της Σαμοθράκης, προέκυψε από την ανάγκη για μια κριτική παρουσίαση και ερμηνεία του οικείου μουσικού πολιτισμού. Ήταν συνειδητή επιλογή μας να επιχειρήσουμε να «μπούμε» στη μουσική κοινωνία του νησιού, μέσα από την προσέγγιση και καταγραφή αυτού που οι ντόπιοι ονομάζουν μπάλο. Ο όρος μπάλος στη σαμοθρακίτικη γλώσσα σημαίνει το δημόσιο επίσημο γλέντι, όπου συγκλίνουν η μουσική, το τραγούδι και ο χορός. Είναι ένα πολιτισμικό μόρφωμα ανοιχτό στο κοινό και συνώνυμο με το πανηγύρι και τον χορό, ή τη χοροεσπερίδα, γι’ αυτό και οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Το θέμα της διατριβής: «Μπάλος στη Σαμοθράκη» εξετάζεται και αναλύεται ως μουσικό κοινωνικό φαινόμενο και πολιτισμικό σύμβολο για την τοπική κοινωνία, με βασικούς άξονες το χθες και το σήμερα, το παραδοσιακό και το μοντέρνο σε συνδυασμό με τη γεωγραφική διαμόρφωση του νησιού (βορράς και νότος). Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του μπάλου, είναι τα συγκεκριμένα μουσικά κομμάτια που

Το Μοιρολόι ή Καταλόι της Παναγιάς ανήκει στην κατηγορία των παραθρησκευτικών τραγουδιών. Είναι ευρύτατα διαδεδομένο σε όλο τον ελληνικό χώρο, ενώ το συναντάμε σε πολλές παραλλαγές της μελωδίας ή και της δομής του κειμένου. Η περίοδος της Μεγάλης Σαρακοστής,

Η έννοια του κύκλου στις παραδοσιακές κοινωνίες σχετίζεται άμεσα με την αντίληψη του χρόνου.Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον έχουν κυκλική μορφή, καθώς ο άνθρωπος αυτών των κοινωνιών θέλει, με τα επικοινωνιακά μέσα του τραγουδιού, της μουσικής και του χορού, να αντιμετωπίσει συμβολικά τη σχέση της ζωής με τον θάνατο. Τα τραγούδια, με τις μελωδίες και τα κείμενά τους, διαιώνιζαν αξίες, διαμόρφωναν συμπεριφορές και διατηρούσαν την πίστη και τη συνοχή της κοινότητας. Όταν όμως ο μύθος δίνει τη θέση του στην ιστορία, και εκείνος με τη σειρά του στην επιστήμη, τότε ο χρόνος παύει να είναι κυκλικός, χάνει την ιερότητά του και μετατρέπεται σε ευθύγραμμο, συνεχή και ακριβή. Η μυθολογική πίστη γίνεται υλική και οικονομική. Το τραγούδι στη Σαμοθράκη είναι μονοφωνικό. Και οι άνδρες και οι γυναίκες τραγουδούν, αλλά οι γυναίκες ξέρουν περισσότερα τραγούδια από τους άνδρες, γιατί τα μάθαιναν από τις